Komunikat: Praktyka pierwszych piątków i sobót w okresie epidemii

KOMUNIKAT
Komi­sji ds. Kul­tu Boże­go i Dys­cy­pli­ny Sakra­men­tów KEP
Prak­ty­ka pierw­szych piąt­ków i pierw­szych sobót mie­sią­ca
w okre­sie epi­de­mii

W okre­sie epi­de­mii dostęp do sakra­men­tal­nej spo­wie­dzi i sakra­men­tal­nej Komu­nii jest dla wie­lu wier­nych utrud­nio­ny, cza­sem wręcz nie­moż­li­wy. Z tego wzglę­du rodzą się wąt­pli­wo­ści co do zacho­wa­nia cią­gło­ści poboż­nych prak­tyk dzie­wię­ciu pierw­szych piąt­ków mie­sią­ca oraz pię­ciu pierw­szych sobót mie­sią­ca, któ­re wie­lu wier­nych podej­mu­je. Obie prak­ty­ki dla zacho­wa­nia ducho­wych owo­ców zakła­da­ją przy­ję­cie Komu­nii sakra­men­tal­nej w okre­ślo­nym cza­sie.

Posłu­gu­jąc się ogól­ny­mi zasa­da­mi pra­wa kościel­ne­go oraz doku­men­ta­mi doty­czą­cy­mi sytu­acji ana­lo­gicz­nych nale­ży stwier­dzić, że:

– pra­wo kościel­ne czy­sto pozy­tyw­ne nie obo­wią­zu­je przy poważ­nej prze­szko­dzie (Kon­gre­ga­cja ds. Kul­tu Boże­go i Dys­cy­pli­ny Sakra­men­tów, Odpo­wie­dzi na zapy­ta­nia odno­śnie do obo­wiąz­ku spra­wo­wa­nia Litur­gii Godzin, 15.11.2000, Prot. Nr 2330/00/LL, (tekst łaciń­ski „Noti­tiae”; 37 (2001) 190 – 194).

– w ana­lo­gicz­nej sytu­acji opi­sa­nej przez pra­wo kościel­ne nie prze­ry­wa się cią­gło­ści owo­ców ducho­wych poboż­nej prak­ty­ki pod warun­kiem dokoń­cze­nia jej zaraz, gdy będzie to moż­li­we (Świę­ta Kon­gre­ga­cja Sobo­ru, „Tri­ce­na­rio Gre­go­ria­no”. Dekla­ra­cja o cią­gło­ści cele­bra­cji trzy­dzie­stu Mszy Gre­go­riań­skich, 24.02.1967 (AAS 59 (1967), s. 229 – 230.])

– dla­te­go jeśli w trak­cie odpra­wia­nia prak­ty­ki pię­ciu sobót oraz dzie­wię­ciu piąt­ków mie­sią­ca nie jest moż­li­we speł­nie­nie warun­ku przy­ję­cia sakra­men­tal­nej Komu­nii w okre­sie epi­de­mii, nie ule­ga prze­rwa­niu cią­głość owo­ców, a więc nie trze­ba tej prak­ty­ki zaczy­nać od nowa, a jedy­nie prze­dłu­żyć tę prak­ty­kę o kolej­ny mie­siąc;

– zale­ca się jed­nak­że celem pod­trzy­ma­nia cią­gło­ści prak­ty­ki, aby we wła­ści­wym dniu (pierw­szy pią­tek / sobo­ta) w okre­sie bra­ku dostę­pu do sakra­men­tu, jeśli to moż­li­we, wzbu­dzić wła­ści­wą danej prak­ty­ce inten­cję oraz sko­rzy­stać z moż­li­wo­ści przy­ję­cia tzw. Komu­nii ducho­wej (pra­gnie­nia) (por. Bre­via­rium Fidei (2002), nr 296), a tak­że jeśli trze­ba, z moż­li­wo­ści uprzed­nie­go oczysz­cze­nia sumie­nia z grze­chów cięż­kich poprzez akt żalu dosko­na­łe­go, gdy nie moż­na się wyspo­wia­dać (por. Kate­chizm Kościo­ła Kato­lic­kie­go 1452).

Bp Adam Bała­buch
Prze­wod­ni­czą­cy Komi­sji ds. Kul­tu Boże­go i Dys­cy­pli­ny Sakra­men­tów KEP

 

Świd­ni­ca, 2 kwiet­nia 2020 r.